Stel je voor dat je volledig kunt herstellen door slechts twee uur slaap per dag te slapen, verdeeld over korte dutjes verspreid over de dag. Dat is precies wat Leonardo da Vinci zijn hele leven zou hebben gedaan. Deze methode zou ook door Napoleon, Nikola Tesla en Winston Churchill op hun eigen manier zijn toegepast. Het wordt polyfasische slaap genoemd, of, poëtischer, de ‘slaap van het genie’.

Polyfasische slaap: wat houdt het precies in?

Polyfasische slaap is een rustmethode waarbij de slaaptijd over meerdere periodes van 24 uur wordt verdeeld, in plaats van in één lange nachtrust. Leonardo da Vinci zou dutjes van 15 tot 20 minuten hebben gedaan, om de vier uur. Maar er bestaan verschillende varianten: de Uberman-methode, de meest extreme, bestaat uit zes dutjes van 20 minuten per dag. De Everyman-methode combineert enkele uren slaap ’s nachts met drie korte dutjes overdag.

De beloften en beperkingen van de ‘slaap van het genie’

Voorstanders van deze methode beweren dat ze de REM-slaap maximaliseert, de slaapfase die verband houdt met creativiteit en geheugen. Onderzoekers hebben geschat dat korte dutjes om de vier uur de meest productieve momenten van je hersenen aanzienlijk kunnen verlengen.

Maar slaapexperts temperen die claims. Er is weinig bewijs dat polyfasische slaap de totale dagelijkse slaaptijd kan verkorten zonder de nadelen van slaaptekort, zoals een verzwakt immuunsysteem en een verminderde productie van groeihormoon. De slaap overdag, wanneer het lichaam cortisol aanmaakt en de lichaamstemperatuur hoger ligt, is simpelweg niet van dezelfde kwaliteit.

Kortom, de ‘slaap van het genie’ fascineert meer dan dat hij de wetenschap overtuigt. Leonardo da Vinci kon misschien zo functioneren omdat hij een genie was, en niet andersom.

Bron