Probeer het tijdens het volgende etentje: “Wij? Oh nee, we hebben aparte slaapkamers.” Ongemakkelijke stilte. Schuine blikken. Jouw vrienden denken al aan een scheiding, een seksloos leven en een lichte kamergenoot-sfeer. Maar in de Verenigde Staten is de “sleep divorce” dé nieuwe trend voor echtelijk welzijn.
Bij ons is het iets moeilijker. Het idee dat een liefdeskoppel dezelfde matras, hetzelfde deken deelt en idealiter lepeltje-lepeltje in slaap valt, zit diep geworteld. Schattig op papier, grandioos in films, maar een ramp in het echte leven: gevechten om het deken, micro-ontwaken door een snurkende partner en onophoudelijk scrollen (natuurlijk met maximale helderheid) midden in de nacht. Het resultaat? We zijn moe, prikkelbaar en eindigen ironisch genoeg met een hekel aan de persoon van wie we het meest zouden moeten houden.
Het einde van het opofferen voor romantiek
“Sleep Divorce”. De term is angstaanjagend. Maar achter dit ietwat harde Engels schuilt een pragmatische realiteit die steeds populairder wordt, gesteund door figuren als Cameron Diaz en Helena Bonham Carter. Het idee is niet om uit elkaar te gaan, maar om eenvoudigweg het ultieme luxe van een volledige nachtrust voor jezelf te hebben.
De cijfers spreken boekdelen. Volgens de American Academy of Sleep Medicine slaapt meer dan een derde van de Amerikanen nu apart of op zijn minst in aparte bedden. In Europa zijn we nog wat verlegen (ongetwijfeld door de invloed van de romantiek), maar de trend stijgt. Logisch, want samen slapen leidt tot slaapverlies van gemiddeld tweeënhalve nacht per week.
Dit bericht op Instagram bekijken
De geschiedenis is aan onze kant. Het verplichte echtelijke bed is een relatief recente uitvinding. In de Victoriaanse tijd adviseerden artsen aparte bedden om hygiënische redenen. In series als The Crown of Bridgerton zie je dat de aristocratie altijd wist hoe ze hun eigen ruimte moesten behouden. Pas in de jaren ’50, met de opkomst van de middenklasse en kleinere huizen, werd het tweepersoonsbed de norm, dé test voor de gezondheid van de relatie.
“Intimiteit bouw je niet op als je bewusteloos bent”
Het krachtige argument van sceptici? “Als je niet meer samen slaapt, is dat het einde van de relatie (en de seks).” Hier wordt de sleep divorce revolutionair. Tami Shadduck, een Amerikaanse vrouw geciteerd door gespecialiseerde pers, vat het perfect samen: “Intimiteit bouw je niet op als je bewusteloos bent. Het wordt gecreëerd in een miljoen kleine momenten als je wakker bent.”
In werkelijkheid gebeurt vaak het tegenovergestelde. Chronische vermoeidheid is vijand nummer één van het libido. Een studie van de Universiteit van Californië in Berkeley toonde aan dat stellen veel vaker ruzie maken na een slechte nacht. Door weer kwaliteitsvolle slaap te hebben, vind je geduld, energie en… verlangen terug.
Dit bericht op Instagram bekijken
Uiteraard vereist apart slapen het heruitvinden van nieuwe gewoontes. Je hebt geen seks meer uit gewoonte of geografische nabijheid. Je nodigt elkaar uit. Je ontmoet elkaar. Je plant ontmoetingen. Zoals auteur Marcella Hill het zegt: “Het is best sexy om elkaar bij de ander thuis uit te nodigen.” De kamer van de ander wordt weer een plek van verlangen, en niet meer de plaats waar je de ander zijn tanden hoort knarsen.
Hoe begin je eraan zonder de ander te kwetsen?
Natuurlijk vergt het aankondigen van dit nieuws aan je +1 wat tact. Spreek niet van ontsnappen, spreek van gezondheid. Als je niet de ruimte hebt voor een tweede kamer (de grootte van de woning blijft de grootste drempel), begin dan met de “Scandinavische methode”. Erg populair in de noordelijke landen, je slaapt in hetzelfde bed maar met gescheiden dekens. Oorlog beëindigd, iedereen beheert zijn eigen temperatuur. Het is de beginnersversie van sleep divorce, maar het verandert al veel.
Dit bericht op Instagram bekijken
Voor degenen die de stap naar een aparte slaapkamer willen zetten, een gouden regel: transformeer de tweede kamer niet tot opslagplaats of trieste logeerkamer. Deze ruimte moet een heiligdom zijn, mooi ingericht met kwaliteitsvolle bedden. Het is geen straf, maar een herontdekking van jezelf.
Kortom, laten we stoppen met ons schuldig voelen (en zeker met vergelijken). Apart slapen is geen teken van mislukking, het is zelfs een bewijs van volwassenheid: accepteren dat om overdag goed van elkaar te houden, je elkaar ‘s nachts misschien moet missen.
