Aan de zuidoostelijke punt van het Arabisch schiereiland, waar de woestijn de Indische Oceaan ontmoet, schuilt een onverwachte bestemming. Oman, dat zich amper een twintigtal jaren geleden openstelde voor het internationale toerisme, blijft het best bewaarde geheim van het Midden-Oosten. Een Sultanaat dat veiliger, veelzijdiger en groener is dan je zou denken, en zich juist tijdens de Belgische zomer van zijn mooiste, meest rooskleurige kant laat zien.

Het Sultanaat beslaat zo’n tien keer de oppervlakte van België en bestaat voor het grootste deel uit woestijn. Dwars door het noorden loopt echter het Hadjargebergte met bergtoppen tot drieduizend meter hoog. Net dat samenspel van woestijn, zee en bergen maakt van Oman een verrassend veelzijdige vakantiebestemming, met op elke hoogte een ander hoogtepunt.

Muscat, tussen zee en bergen

Reis je naar Oman, dan land je in Muscat, de hoofdstad die op het eerste gezicht weinig weg heeft van haar Arabische buren. Hier rijzen geen wolkenkrabbers op maar zorgen lage witte huizen daarentegen voor een ononderbroken zicht op de omliggende bergen en zee. In het Oude Muscat, omsloten door eeuwenoude wallen, staan de forten Al Mirani en Al Jalali en het sultanspaleis Al Alam. De wijk Muttrah dankt haar charme aan een drie kilometer lange corniche en haar bedrijvige soek, waar je naast tapijten en juwelen ook de traditionele khanjar vindt: de dolk die op de Omaanse vlag prijkt. Het moderne Muscat wordt dan weer gedomineerd door de Grote Moskee van Sultan Qaboos, een architecturaal pronkstuk met een immense Swarovski-luster en het op één na grootste handgeknoopte Perzische tapijt ter wereld, ook toegankelijk voor niet-moslims.

Het Groene Gebergte

Op het Jebel Akhdar-plateau, oftewel het Groene Gebergte, plukken families elk voorjaar duizenden Damascenerrozen voor de befaamde rozenwaterdistillatie. Het is een eeuwenoud procedé waarbij de bloemen urenlang boven houtvuur in koperen ketels verhit worden, tot er een doorzichtige vloeistof overblijft. Dat rozenwater duikt vervolgens overal op: in desserts, in koffie, in moskeeën én in de befaamde parfums van Amouage, het Omani parfumhuis dat lokale rijkdommen zoals rozen, wierook en oud in nicheparfumflesjes bottelt die over de hele wereld gegeerd worden.

Buiten het rozenseizoen blijven de bergen koel: temperaturen schommelen er het hele jaar door rond de twintig graden, zelfs in juli. Op de hooggelegen terrassen rijpen granaatappels en abrikozen met een bijna mythische reputatie, gevoed door eeuwenoude falaj-irrigatiesystemen die in dorpen als Misfat Al Abriyeen op de UNESCO-werelderfgoedlijst staan en vandaag nog steeds werken. Vanop dezelfde hoogte bewonder je de Wadi Nakhar-kloof, wel eens de Grand Canyon van het Midden-Oosten genoemd.

Het land der wierook

Reis je naar het zuiden, dan stoot je op één van de mooiste verrassingen van het land. Tijdens de zogenaamde khareef-moessonmaanden, tussen juni en september, verandert de Dhofar-regio compleet: het droge zandsteen wordt overdekt met een groen tapijt, watervallen storten van de heuvels en de temperatuur duikt naar gemiddeld 25 graden. De regionale hoofdstad Salalah staat in de zomer in volle bloei: palmen, bananen- en papayabomen omzomen de stranden, en de geur van wierook waait door de oude soeks. Dhofar is namelijk al millennia de wereldhoofdstad van de wierook: in het natuurreservaat van Wadi Dawkah groeien nog steeds de eeuwenoude bomen waaruit het hars wordt gewonnen, en het Land of Frankincense staat al sinds 2000 op de UNESCO-werelderfgoedlijst.

De fjorden van het noorden

Een ander bijzonder hoofdstuk speelt zich af in het uiterste noorden van het land, op het schiereiland Musandam. Daar storten de bergen zich in de oceaan en kerven ze ruige fjorden uit in de kustlijn. Het landschap is er zo indrukwekkend dat Musandam zonder enige ironie het Noorwegen van het Midden-Oosten wordt genoemd. Een dhow-cruise tussen de steile rotswanden, met af en toe een sprong overboord om te snorkelen, behoort tot de mooiste herinneringen die je aan Oman kan overhouden. De kans dat je onderweg een groep dolfijnen ziet buitelen, is bovendien zo goed als gegarandeerd.

Wadi’s, woestijnnachten en schildpadden

Tussen de bergen en de kust in ontdek je nog een derde gezicht van Oman: dat van de wadi’s, groene zoetwateroases die zich tussen de rotsen vormen. Wadi Bani Khalid, met natuurlijke zwembaden van smaragdgroen water omringd door palmen, en Wadi Shab, waar je door een grot naar een verborgen waterval zwemt, zijn de twee onbetwiste pronkstukken van de regio. Verderop wachten de oranje duinen van Wahiba Sands voor een nacht onder de Melkweg, in een traditioneel bedoeïenenkamp zonder wifi en zonder lichtvervuiling, waar na een spectaculaire zonsondergang duizend-en-een sterren een donkere hemel doorprikken. Vrij wildkamperen is in Oman trouwens officieel toegestaan, een zeldzame vrijheid die je in weinig andere landen terugvindt.

Aan de Arabische Zee, op het meest oostelijke puntje van het Arabisch schiereiland, ligt het Ras Al Jinz Turtle Reserve.Tussen juni en september komen hier bijna dertigduizend groene zeeschildpadden hun eieren leggen op het strand, een natuurspektakel dat je in kleine groepjes en onder begeleiding van een gids ’s nachts mag bijwonen. Duikers vinden hun gading rond de Daymaniyat-eilanden, een natuurreservaat ten noorden van Muscat, waar koraal, mantaroggen en kleurrijke vissen de onderwaterwereld kleuren.

Onontgonnen Oman

Wat Oman zo bijzonder maakt, is dat het Sultanaat altijd zichzelf is gebleven. Geen wolkenkrabbers, geen mega-resorts, geen lange wachtrijen. Het toerisme wordt bewust gedoseerd, de gastvrijheid is groot maar nooit overdreven, en veiligheid wordt er serieus genomen. Op een vrijdagochtend tussen de boeren en handelaars van een lokale geitenmarkt ontdek je de essentie van het onontgonnen Oman: rauw, oprecht en verre van geënsceneerd.

Vanuit Brussel vlieg je in zo’n zeven à acht uur naar Muscat, met een overstap in Doha of Istanbul. Beste reisperiode: voor de bergen en de woestijn van oktober tot mei, jaarrond voor Jebel Akhdar en de noordkust, juli tot september voor wie de groene khareef-moesson van Dhofar wil meemaken.

Meer info en routes via experienceoman.om

Dit artikel werd geschreven in nauwe samenwerking met Oman.