Terwijl modehuizen herstructureren en de vraag naar lederwaren stabiliseert, is er รฉรฉn categorie in de luxesector die blijft groeien: juwelen. De markt werd jarenlang overspoeld door minimalisme, maar stilaan verschuift de aandacht naar stukken met gewicht, zowel materieel als emotioneel.

In haar Brusselse atelier werkt Lola Doolage aan exact dat soort sieraden. Na een studie goud- en zilversmeden aan het Institut Jeanne Toussaint startte ze drie jaar geleden haar eigen merk. Ringen met architecturale lijnen, mismatching oorbellen, massieve kettingen waarin ruwe materialen zichtbaar blijvenโ€ฆ Wie bij Lola binnenstapt, komt met een verhaal dat de jonge ontwerper vertaalt naar een tijdloos maar uniek ontwerp.

Lola Doolage juwelier Brussel

Lola Doolage

Personalisatie was geen uitgekiende strategie, maar groeide organisch. โ€œKlanten vroegen mij heel wat verschillende dingen. Ik begon dat te posten en zo groeide dat verder,โ€ legt Lola uit tijdens ons videogesprek. Vandaag bewaakt ze die maatwerkpraktijk strenger. โ€œAls het niet bij mijn stijl past, verwijs ik door naar een collega-juwelier.โ€

Die stijl is uitgesproken. Grote ronde vormen, sculpturale structuren, ver weg van paspartout minimalisme. Ze linkt dat zelf aan haar moeder, die altijd grote juwelen droeg. โ€œAls ik een idee heb, is het altijd iets opvallend. Niet te fijn. Dat zit gewoon in mijn DNA.โ€

Lola Doolage

Lola Doolage

Lola Doolage juwelen

Lola Doolage

Emoties in goud en zilver

Volgens recente cijfers kopen consumenten minder juwelen, maar geven ze per stuk meer uit. Lola’s juwelen hebben een prijskaartje die de ambacht weerspiegelen. Hoe verklaart zij die interesse in duurdere stukken, is het vooral een economische of een emotionele overweging? โ€œIk denk dat beide gelinkt zijn,โ€ zegt de ontwerper. โ€œHet is natuurlijk een investering. De prijs van goud gaat zoveel naar boven dat je een gouden juweel duurder zou kunnen doorverkopen. Maar het gaat vooral ook over emotie. Mensen betalen niet alleen voor een juweel, maar voor de ervaring.โ€

De ervaring is dan ook essentieel. Klanten komen langs, vertellen hun verhaal, en samen wordt er afgebouwd tot de kern. Een van de meest persoonlijke opdrachten was een gouden zegelring voor een oudere man waarin de assen van zijn overleden vrouw werden verwerkt, samen met zijn vingerafdruk. โ€œAls er zoveel emotie in zit, doe ik het ontzettend graag.โ€

Lola Doolage ketting

Lola Doolage

Trendwatchers en social media bevestigen dat XXL-juwelen helemaal terug zijn, net als vintage cuts en unieke stenen met een hoek af โ€“ soms letterlijk. De verschuiving van perfectie naar karakter herkent Lola Doolage ook. โ€œIk denk dat mensen nu meer naar persoonlijkheid zoeken. Als ze investeren in een handgemaakt juweel, willen ze iets dat hun persoonlijkheid reflecteert. Anders lijkt het op wat je overal kan vinden.โ€

Ook gekleurde diamanten ziet ze vaker terugkomen in gesprekken. โ€œEen witte diamant kent iedereen. Maar een gekleurde variant is exclusiever. Een bruine diamant vind ik bijvoorbeeld heel mooi. Dat is zo speciaal dat mensen vragen: wat is dat?โ€

Voor Doolage is materiaal duidelijk geen detail. Ze werkt met natuurlijke stenen, goud en zilver, deels om technische redenen, maar ook uit respect voor de ambacht. โ€œIk heb die ruwe elementen op mijn werkbank en uiteindelijk wordt dat iets dat generaties kan meegaan. Dat vind ik fantastisch.โ€

Lola Doolage

Lola Doolage

Nu digitale tools en automatisering steeds meer de bovenhand krijgen, ziet ze net een herwaardering van traagheid en menselijk contact. โ€œWe krijgen zoveel informatie en er wordt zoveel gevraagd. Ik denk dat we weer naar ervaring willen. Met een mens kunnen babbelen. Niet alles snel-snel.โ€

Juwelen ร  la belge

Belgiรซ beschouwt Lola Doolage als een vruchtbare bodem. โ€œWe hebben hier veel talent en kennis in ambacht. De sector is klein, iedereen kent elkaar een beetje. Internationaal zijn we interessant op vlak van kunst en design.โ€ Tegelijk merkt ze dat Belgische klanten soms terughoudender zijn. โ€œIn Brussel zijn mensen een beetje verlegen qua stijl. In Antwerpen durven ze meer.โ€ Of er iets typisch Belgisch in haar werk zit, vindt ze moeilijk te zeggen. โ€œMisschien een soort je-mโ€™en-foutisme? Mijn stijl ligt soms wat buiten de mainstream, maar als het mij aanspreekt, maak ik het gewoon.โ€

En Lola’s ultieme ambitie? โ€œIk wil een cultmerk blijven, maar dan op internationaal niveau. Dat niet iedereen mijn juwelen herkent, maar dat iemand in New York zegt: โ€˜Are you wearing a Lola Doolage ring?โ€™ Geen massaproductie. Dat past niet bij hoe ik werk.โ€