Bij elke uitnodiging voor de nieuwste Dior-show van Jonathan Anderson zaten twee walnoten. Niet als snack, maar als knipoog naar wénwán. Bij deze Chinese traditie worden walnoten in de hand rondgedraaid tot hun oppervlak een natuurlijk patina krijgt. Voor lente/zomer 2027 vertaalde Anderson dat tactiele idee naar soepele tailoring, aquareleffecten en handgemaakte details.

De collectie werd vanmiddag voorgesteld in de Jardin des Tuileries in Parijs en kreeg vorm door de combinatie van symmetrie en onregelmatigheid in de natuur. Diors New Look, met zijn nauwkeurige proporties, doet denken aan die symmetrie. Anderson maakte de herkenbare lijnen losser, waardoor de kleding luchtig aanvoelde en volop in beweging kwam.

Model wearing a layered yellow dress and grey jacket, walking on a runway with lush greenery in the background.Model walking the runway in a stylish black outfit with floral accents and a gray skirt, showcasing modern fashion.

Dit bleek de lichtste en meest uitgewerkte collectie van de ontwerper tot nu toe, zowel qua materiaalgebruik als silhouet. Net als het patina op wénwán krijgt zijn visie voor Dior met de tijd steeds meer karakter.

Colberts verschenen in semitransparante chiffon en met luchtige bloemenapplicaties. De rokken waren flinterdun, met levendige plooien en inzetstukken van Chantilly-kant. Sommige exemplaren werden gecombineerd met onderliggende structuren die voor een soepele basis zorgden. Die techniek was ook te zien bij romantische avondjurken en aan de zomen van tops met een schootje.

Model walking on a runway in a flowing pink dress, accessorized with a unique hairstyle and a purple handbag.

De collectie bevatte verwijzingen naar zowel Andersons periode bij Dior als die van de oprichter van het modehuis. Broeken met een metallic reliëf en soepele double-breasted blazers verwezen naar stukken uit Andersons recentste mannencollectie voor het merk. Tegelijk bouwde hij voort op de eenvoudige verlaagde tailles en bloemvormen van eerdere seizoenen. Langs de catwalk stonden kamferbomen, die later opnieuw in de Tuilerieën worden geplant.

Ook Christian Dior was gefascineerd door de natuur. In zijn debuutcollectie uit 1947 introduceerde hij de ‘Corolle’-lijn, met rokken die zich openden als bloemblaadjes. Die romantiek was nog steeds aanwezig, maar nu in lichtere en minder symmetrische silhouetten.

Model walking on a runway wearing a sheer top with ruffles and shiny golden pants, holding a small handbag.Model walking on runway in a striped shirt, black skirt, and stylish sandals, with greenery in the background.

Andersons visie voor Dior werd hier nog duidelijker: romantisch, ontspannen en helemaal afgestemd op hoe vrouwen zich vandaag kleden. Hij droeg de show op aan wijlen Mathilde Favier, die jarenlang pr-directeur van het modehuis was en een geliefde figuur binnen het merk. Haar instinct om elegantie met speelsheid te combineren was duidelijk voelbaar in de kleding. Denk aan zachte jasjes over chiffon rokken en jurken met strikken en ruches die op anjers leken.

Model walking on runway in a pink dress and red shoes, holding a colorful bag, with blurred greenery in the background.Model walking on runway wearing a sheer yellow top, black-and-white patterned skirt, and stylish accessories.

Bron