Op de laatste dag van Paris Fashion Week presenteerde Nicolas Ghesquière de lente-zomercollectie 2027 van Louis Vuitton. De show vond plaats onder een file van zwevende ‘vliegende’ auto’s in de Cour Carrée du Louvre. Futurisme is vertrouwd terrein voor de ontwerper, maar dit seizoen koos hij nadrukkelijk voor het hier en nu.

Ghesquière opende met een luchtig wit voorproefje: een semitransparante midi-jurk met panden, een zwierig model met V-hals en een veiligheidsspeld als versiering, en een T-shirt met zijden rok onder een nauw aansluitend gebreid vest. Het decor mocht dan naar de toekomst verwijzen, deze kledingstukken hoorden helemaal bij het heden.

Model walking on a runway in a sheer white dress with a side slit, carrying a small black handbag.

Daarna volgden flinterdunne opengebreide tops, carcoats en nylon anoraks. Stuk voor stuk waren ze opvallend eenvoudig van snit en kleur. Het was een duidelijk contrast met de meer avant-gardistische experimenten van Ghesquière tijdens zijn herfst-wintershow 2026, waarin extravagante, buitenaardse vormen centraal stonden. Toch bleef zijn voorliefde voor abstractie aanwezig.

Model wearing a stylish white outfit walking down a runway with blurred background figures and contemporary set design.

Ghesquière gaf ook het vertrouwde iets vreemds mee. Modachtige rokken en midi-jurken waren bezaaid met iriserende details in een bijna argyleachtig patroon. Halslijnen met gerimpelde capes zorgden voor een speelse toets. Het resultaat voelde geworteld in het verleden, met name in de modsfeer van de jaren zestig en de sobere eenvoud van de jaren negentig. Tegelijk bleef de blik gericht op wat nog komt.

Model walking down a runway in a sheer dress adorned with colorful geometric shapes and a shimmering headpiece.

Zoals we dit seizoen wel vaker op de catwalks zagen, waren de silhouetten soepel en ongehinderd. Ze leken ontworpen voor de eisen van het stadsleven. In zijn shownotities beschreef Ghesquière een ‘designvisie die fundamenteel wordt gevormd door de omstandigheden, mogelijkheden en bewegingen van het menselijk lichaam’. Dat idee kwam duidelijk naar voren in de technische stoffen en ontspannen proporties.

Model walking the runway in a stylish dark suit with a beaded visor and colorful scarf, holding a small black handbag.Model wearing a stylish abstract-pattern jumpsuit and a unique headpiece, walking on a runway with illuminated backdrop.

Zelfs het maatwerk oogde heerlijk ontspannen. Formele mantels kregen opstaande revers en werden gecombineerd met soepel vallende zijden broeken. Een zwart gilet kreeg een typische Ghesquière-twist: het model stak haar armen door de openingen aan de zijkant in plaats van door de daarvoor bedoelde armsgaten. Tijdens de finale werd een gestructureerd zwart broekpak afgewerkt met een bedrukte carré-sjaal die achter het model aan zweefde. Zo kreeg de look een vloeiende finish.

Het was een passend slotakkoord voor een collectie met één voet in de toekomst en de andere stevig op straat. Ghesquières visie op morgen kwam tot leven in kleding die gemaakt leek om vandaag al door de stad te bewegen. De vliegende auto’s konden nog wel even wachten.

Model walking in a stylish black and white dress with intricate detailing, paired with brown boots on a runway.A model walks the runway wearing a grey outfit with a white scarf and a beaded visor in an outdoor fashion show setting.

Bron