In beeld: verhalen in inkt

Geüpdatet op 3 Oktober 2017 door ELLE België
In beeld: verhalen in inkt

Uit liefde, uit rebellie, uit idealisme of in de naam van de kunst... Er zijn zoveel redenen om een tatoeage te laten zetten. Jelena, Ceriel, Jana, Niel en Catherine over hun permanente pronkstuk.

1/

Niel (30), creatief strateeg en travel blogger

niel

‘Reizen zit al van kinds af in mijn bloed, iets wat ik aan mijn grootvader te danken heb. Hij reisde voortdurend en keer op keer bracht hij boeiende souvenirs en geweldige verhalen mee naar huis. Dat wilde ik ook beleven. Ik herinner me nog mijn eerste ontdekkingstocht. Ik was vier jaar oud en geïnspireerd door Christopher Columbus ben ik op m’n eentje de duinen ingetrokken - tot grote paniek van mijn ouders uiteraard. Die drang om te ontdekken is nooit verdwenen. Europa werd dan ook al snel te klein en ik verleg continu mijn grenzen naar steeds uniekere oorden. Net als de meeste van mijn tatoeages, is deze boom ook een reissouvenir. Ik heb de tekening zelf ontworpen en liet me daar- bij inspireren door mijn trip naar de Zuidpool. De Zuidpool is een prachtige plek, maar ook erg ver- laten. Steen, ijs en wind - meer is er niet te zien. Wat miste ik groene bomen! Vandaar dit ontwerp. Als ik langer dan een maand in eigen land vertoef, word ik nerveus en dan weet ik dat het tijd is om te vertrek- ken. Ik moet kunnen breken met die dagdagelijkse 9-to-5-sleur en het avontuur opzoeken. De volgende stop wordt China en Noord-Korea. Wie weet kom ik dan weer met een nieuwe tatoeage thuis.”

niel2

www.tjoolaard.be / @sanssoucicrea

2/

Jana (21), fotograaf

jana

‘Enkele jaren geleden heb ik een vriend ver- loren, een erg pijnlijke ervaring. Niet alleen omdat het ging om iemand die me na aan het hart lag, maar ook omdat hij een leeftijdsgenoot was. Het deed me ineens stilstaan bij de vluchtigheid van het leven. Omdat ik bleef worstelen met dat ver- lies, besloot ik een tatoeage te laten zetten om me te helpen bij het verwerkingsproces. In de legende gaat een zeeman ten onder met zijn zinkende schip. Zo leg ik de link naar de verdrinkingsdood van Frederic en om die reden staat er een zeeman op mijn rechterzijde. Ik heb bewust voor een symbolisch ontwerp gekozen. Anderen zullen er niet meteen de achterliggende betekenis uit kunnen aflezen en zo heb ik het ook het liefst. Het blijft tenslotte een persoonlijk verhaal. Meteen ook de reden waarom de tattoo op mijn ribben staat - een plek die meestal niet blootgesteld is. Deze gebeurtenis heeft me geleerd om meer in het moment te leven, want het kan morgen evengoed voorbij zijn. Ondertussen heb ik er nog drie andere tatoeages bij, een aantal dat ongetwijfeld nog zal groeien. Ik blijf trouw aan de old school en traditional stijl. Ik ben fan van pin-ups en de rockabillyscene, iets wat zich heel goed laat vertalen in deze stijl.”

jana

www.janagermanus.com / @swordofeyes

3/

Jelena (24), food & lifestyle blogger

jelena

‘Петар (Petar) is niet alleen de naam van mijn grootva- der, maar verwijst ook naar mijn vader Pero die naar hem vernoemd is. Op deze manier eer ik twee erg belangrijke personen in mijn leven. Mijn papa is mij heel dierbaar, ik zie hem vaak meer als mijn beste vriend dan als mijn vader. We begrijpen elkaar zonder woorden en hij heeft steeds in mij geloofd. Noem hem gerust mijn grootste en trouwste supporter! Zelf was hij ook enorm close met zijn vader. Jammer genoeg is die gestor- ven toen ik erg jong was, waardoor ik mijn grootvader dus nooit echt leerde kennen. Toch voel ik ergens nog een band met hem, het doet me zo’n plezier om de vele warme verhalen over hem te horen. Deze tattoo is voor mij een manier om die band in leven te houden. Dat ik de naam in mijn moedertaal liet tatoeëren - ik ben Servo-Kroaat - was voor mij een evidente keuze. Hoewel ik hier opgegroeid ben, ben ik opgevoed volgens de gewoontes van mijn moederland. Mijn afkomst maakt nu eenmaal een groot deel uit van mijn leven en dat zal ongetwijfeld zo blijven.” www.whynotmonday.com / @j_l_k_

tattoo

4/

Ceriel (25), kok

tattoo2

‘Mgende betekenis, al loopt er wel een zichtbare rode draad door de teke- ningen: mijn liefde voor Azië. Die heb ik al zo lang ik mij kan herinneren. De cultuur, de keu- ken, de vrouwen... Azië is mijn favoriete reisbe- stemming en ik ben er al talloze keren geweest. Indonesië, Kuala Lumpur, Singapore, China, Japan, Zuid-Korea en Thailand kan ik onder- tussen al van mijn bucketlist schrappen. De tat- toos op mijn armen, buik en rug zijn allemaal in Japanse stijl gezet en door dezelfde hand. De ontwerpen kies ik eerder vanuit een esthetisch standpunt, waarbij ik me laat inspireren door mijn tatoeëerder. Hij is gespecialiseerd in deze stijl en heeft stapels fantastische boeken liggen over Japanse mythes en legendes uit de 16de eeuw. Geweldig voer voor originele tekeningen. Zo toont de sleeve op mijn rechterarm bijvoor- beeld een draak en twee afgehakte hoofden, een persoonlijk ontwerp van de tatoeëerder.”

tattoo

www.facebook.com/antwerpencafecamino / @wolfmood

5/

Catherine (26), journaliste

katherine

‘Mijn eerste tattoo liet ik al op mijn 17de zetten om de simpele reden dat het niet mocht van mijn moeder. Gelukkig is het maar een kleintje en staat die op een onzichtbare plaats. Twee jaar geleden ben ik dan begonnen aan mijn ‘echte’ tattoos zeg maar. Op mijn arm staan er drie en daar mogen er zeker nog bijkomen, tot mijn arm vol staat. Mijn tatoeages zijn eerder een verza- meling van tekeningen die ik mooi vind. Ik ben niet het type dat een tattoo laat zetten om een mijlpaal in mijn leven te markeren of om mijn liefde aan iemand te betuigen. Geen emotionele ontwerpen voor mij: ik kies voor beeld en dat mag best girly zijn, maar dan wel met een stoer kantje. De zeemeermin op mijn arm, een pin-upversie van ‘De Kleine Zeemeermin’, liet ik zetten omdat ik fan ben van Disney-tekenfilms. Veel meer hoef je er niet achter te zoeken. Ik hou van kleur, al let ik er wel op dat mijn tattoos een beetje op elkaar afgestemd zijn. Qua stijl mag het best een eclectische verzameling worden, net als mijn kledingstijl. Ik zie het als een soort van gecoördineerde chaos.”

katherinetattoo

@ckosters_

Tekst: Natalia Tjurina
Fotografie: Jens Mollenvanger