Multi-disciplinair talent (actrice, zangeres, producer en nu ook theatermaker) Martha Da’Ro (echte naam: Martha Canga Antonio) is nog maar net wakker omdat ze na maanden hard labeur eindelijk een dagje vrij heeft. Of toch niet helemaal, want ze hangt enthousiast met ons aan de lijn.
HOLY, haar eerste theaterstuk, ging eind vorig jaar in première in DeSingel en tourt vanaf nu door België en Nederland. Een voorstelling met zoveel emotionele intensiteit dat iemand uit het publiek nadien zei: “This healed my trauma.” Martha lacht wanneer ze het vertelt. Maar achter die luchtigheid zit iemand die net een heel heftige rit achter de rug heeft. Een jaar van diep graven met haar team — producers, muzikanten, dramaturg, performers, dansers — om samen te vinden wat holy nu eigenlijk betekent. Safe én eng tegelijk. Puur en rauw.
Dit bericht op Instagram bekijken
HOLY ging in première. Hoe voel je je nu het er écht staat?
Eigenlijk kan ik het nu nog minder omschrijven dan daarvoor. Het is zo intens om op te voeren. Tijdens de voorbereiding was ik de hele tijd aan het creëren met de ploeg, maar als regisseur stond ik er toch ook wat buiten. Want ik moest zelf niet spelen. Pas tegen het einde ben ik zelf in het proces gestapt. Ik weet nog dat ik zei: “Wow guys, ik besef nu pas echt waar jullie al een jaar in zitten.” Iedereen heeft zo diep gegraven.
Hoe zorg je ervoor dat het voor iedereen safe blijft, terwijl je zoveel vraagt?
Vertrouwen. Dat is het allerbelangrijkste. Belangrijker dan het resultaat. Bij de eerste ontmoeting had ik een week ingepland zodat iedereen elkaar kon leren kennen. Maar de eerste tien minuten zag ik iedereen al praten alsof ze al jaren vrienden waren. Toen dacht ik: mijn instinct om deze mensen samen te brengen is juist. Dat moet ik koesteren. Als je je omgeving vertrouwt, ga je je veel sneller openstellen.

© Maryan Sayd
Je werkt met performers uit heel verschillende werelden. Wie heeft je verrast?
Rose Samy. Zij is geen danseres, heeft nog nooit opgetreden. Maar ze is bokser én fashion designer. Ik had ooit een gesprek met haar over een match, en dat vuur in haar ogen — ik dacht: ik wil met jou samenwerken. Boksen is ook een vorm van dans. Hoe zij is geëvolueerd, hoe ze daar staat voor de eerste keer — dat is echt crazy. En Magdelaine Hodebourg: zij heeft ongeveer elke dansopleiding gevolgd die er bestaat. Hoe zij elke spier controleert, hoe ze beweegt, daar kun je in trance van raken. Er is een moment dat zij danst en dan is iedereen gewoon stil. We hebben het al honderd keer gezien, maar elke keer: absolutely mesmerizing.
Het stuk werd meteen opgepikt door verschillende prestigieuze zalen. Hoe neem je HOLY mee naar andere ruimtes?
Het wordt een nieuw hoofdstuk. We hadden het geluk om in DeSingel te beginnen met alle middelen en alle luxe. Maar nu moeten we het kunnen vertalen naar elke plek. Het mooie is: de ruimte van HOLY verandert niet. We pakken die altijd mee. Een soort moving installation. Dus het gebeurt altijd in onze ruimte, waar we ook zijn.

© Maryan Sayd
Dit is je eerste theaterwerk. Welke nieuwe skills heb je ontdekt?
Alles eigenlijk. Regie, schrijven, creëren, ensceneren. En het allermoeilijkste: zelf ook in de voorstelling stappen terwijl je tegelijk het geheel moet overzien. Maar het mooiste was het proces met de groep. Hoe je elk individueel verhaal vertelt én het geheel laat kloppen. Er is constant een wrijving, maar die wrijving maakt het echt. De papa van iemand van de cast — een oudere Nigeriaanse man — zei na afloop: “This healed my trauma.” Toen dacht ik: “Dit is wat ik wilde bereiken.” Er zit veel in dit stuk dat ik al langer wilde delen. Dingen die ik niet in een liedje kwijt kon, omdat ik er geen woorden op wilde plakken. Maar ik wilde het wel delen met de wereld. En om dat dan als groep te kunnen doen en er ook écht te staan. Dat is het mooiste.
HOLY van Martha Da’Ro: 26+27+28/03 VierNulVier Gent, 02+03+04/06 AB Concerts Brussel