Oversized knits, pumpkin spice latte’s, en slow evenings bij de open haard: ’tis the season voor all things cosy en een goed boek hoort daar gewoon bij. Op zoek naar je volgende must-read? Hier een klein “persoonlijk manifest” van alle boeken die wij eindeloos blijven herlezen.
Dit boek leest zo vlot dat je het in één keer wil uitlezen. En sterker: het blijft je voor altijd bij. In Norwegian Wood schrijft Murakami over Toru, een man die terugkijkt op een grote liefde die veel te fragiel was om vast te houden. Het boek is dromerig en het einde breekt je hart. Het raakt precies de pijn van hoe het voelt om iemand te moeten missen zelfs terwijl die persoon er eigenlijk nog is. En waarom we soms blijven vasthouden aan hartzeer omdat we bang zijn dat het anders “voor niets” was.
Mood: voor regenachtige avonden waarop je in één stuk wil blijven doorlezen.
Hermann schrijft in drie onderling verbonden fragmenten over thema’s als psychologie, vriendschap, onconventionele kindertijden, zomers aan de Noord-Duitse kust en het schrijven zelf. Ze reflecteert op kleine beslissingen die bepalen wie we later worden, zelfs als we dachten dat we al gevormd waren.
Mood: ergens veel later op terugkijken en denken: “ik had het eigenlijk toen al kunnen weten.”
Deze klassieker van onze favoriete schrijver volgt een oude Cubaanse visser die na een lange periode van pech een gevecht aangaat met een gigantische marlijn. Het boek leest eigenlijk een beetje als de zee zelf: stil, uitgestrekt en zoals we gewoon zijn van Hemingway: bruut in z’n eenvoud. Onder het plot schuilt een stille waarheid over die koppige drang (die we allemaal wel eens gehad hebben) om toch te blijven vechten zelfs wanneer je zelf al twijfelt waarom, en over de vraag wat waardigheid eigenlijk betekent als alles om je heen tegenwerkt.
Mood: voor lezers met een doel.
Er zijn boeken die niet alleen gelezen worden, maar gevoeld. Light Years is er zo één. Doorheen de ogen van een koppel aan de Hudson Rivier schrijft Salter met pijnlijke precisie over alles waar we het meest bang voor zijn: hoe mensen elkaar langzaam verliezen terwijl ze toch naast elkaar blijven leven. In elke zin voel je hoe breekbaar en ondraaglijk het gewone leven is, en waarom het om exact die reden ook zo ongelooflijk schitterend kan zijn.
Mood: voor melancholische lezers en iedereen die schoonheid vindt in observatie.
Liefde is niet altijd romantisch of veilig. Soms is ze een schuilplaats en een oorlog op zich: iets dat je redt en tegelijkertijd ook kan verwoesten. In deze klassieker der klassiekers volg je het verhaal van twee mensen die elkaar vinden net wanneer de wereld uit elkaar lijkt te vallen. Je voelt met hen mee, ontdekt wat het betekent om iemand zodanig lief te hebben dat de rest van de wereld even wegvalt… om dan tot het besef te komen dat dat niet per se betekent dat de wereld jou met rust laat. Want dat is het ding: zelfs de grootste liefdes kunnen niet ontsnappen aan wat groter is dan “wij.”
Mood: voor lezers die houden van liefde die niet perfect is maar echt.
Een boek over blauw (maar eigenlijk over alles wat pijn doet en alles wat mooi is). Nelson schrijft in korte fragmenten over verlies, verlangen, breekbaarheid en de soms vreemde manieren waarop schoonheid ons kan redden.
Mood: voor iedereen die zoekt naar betekenis.
Herken je het verlangen om iets te voelen dat groter is dan jezelf, zelfs wanneer je niet zeker bent wat het is? Dan moet je Henry Millers eerste roman lezen. Tropic of Cancer is een explosie van honger naar vrijheid, kunst en een leven dat niet “in een hokje” past. Het verhaal speelt zich af in Parijs in de jaren 1930 en gaat over een arme Amerikaanse schrijver die een bohemienleven leidt tussen prostituees, pooiers en kunstenaars. Het boek werd jarenlang verboden omdat het als obsceen werd beschouwd. Vandaag is het bevrijdend, gedurfd en compromisloos, en het soort boek dat je vraagt om alles wat je weet over vrijheid en moraliteit in heroverweging te nemen.
Mood: voor iedereen die op zoek is naar meer.
Little Women volgt het verhaal van vier zussen die samen opgroeien, liefhebben, falen en opnieuw beginnen. Het is zo’n boek dat je op verschillende leeftijden anders leest: als kind bewonder je de zussen voor hun harde werk en de manier waarop ze met weinig toch gelukkig proberen te zijn. En later, als volwassene, herken je hun twijfels en hun pogingen om het goed te doen in een wereld die nooit helemaal meewerkt.
Mood: voor dagen waarop je verlangt naar iets puurs, warms en hoopvol.
On the Road is het ultieme boek voor iedereen die gelooft dat onderweg zijn een manier van leven is. Dat je eerst alles moet verliezen om jezelf te vinden én vooral alles moet doen, leren, meemaken om te ontdekken wat je echt wilt. Het is een roman over vrijheid, ontembaar verlangen en de rusteloze drang om te vertrekken zonder dat je op voorhand weet waarheen.
Mood: voor iedereen die in stilte droomt om ergens anders te zijn. Of iemand anders.
In zijn memoires kijkt Anthony Hopkins terug op zijn carrière, persoonlijke strijd met alcoholverslaving en zijn weg naar nuchterheid. Het boek is een must omdat het geschreven werd zonder omwegen, met een eerlijkheid die onverwacht hard binnenkomt. Het is warm, pijnlijk, en ontzettend menselijk.
Mood: voor fans van levensverhalen (en Hopkins)
