Achter grote couturiers schuilt vaak een muze of een soort beschermengel. In het leven van Alexander McQueen was dat Isabella Blow, de modejournaliste met een uitgesproken stijl die hem al vroeg onder haar vleugels nam. Hun band was intens en ingewikkeld, ergens tussen bewondering en spanning. Binnenkort wordt die relatie belicht in de kortfilm ‘Wild Bird’, geproduceerd door het platform WePresent en geregisseerd door Andrew Haigh. Russell Tovey en Olivia Colman kruipen in de huid van deze twee iconische figuren, terwijl ook het bijzondere parcours van Isabella Blow zelf in beeld komt.
Isabella Blow, flamboyant icoon met een tragisch lot
Alexander McQueen kennen we goed: de Britse ontwerper met een getormenteerde geest, die de mode van de jaren 2000 diepgaand beïnvloedde met zijn spectaculaire shows en narratieve collecties, vaak donker, geëngageerd en provocerend. Isabella Blow daarentegen duikt veel minder vaak op in dat verhaal, terwijl ze een doorslaggevende rol speelde in zijn opkomst.
Ze werd in 1958 geboren in Marylebone, een chique wijk in Londen, en studeerde Chinese kunst aan Columbia University voordat ze haar eerste stappen in de mode zette bij Guy Laroche. In de jaren 80 ging ze aan de slag bij de Amerikaanse Vogue als assistente van Anna Wintour, toen modedirecteur, en werkte ze later aan de zijde van André Leon Talley. Ze durfde haar parcours daarbij al eens wat bij te kleuren. Zelf gaf ze later toe dat ze haar cv stevig had aangedikt, met de overtuiging dat “de modewereld voor haar gemaakt was”. In die periode bewoog ze zich tussen grote namen uit de New Yorkse kunstscene, zoals Andy Warhol en Jean-Michel Basquiat.
In 1986 verruilde ze New York voor Londen, waar ze fashion director werd bij Tatler, naast Michael Roberts. Daar ontwikkelde ze steeds duidelijker haar eigen stijl: extravagante, kleurrijke stukken, bijna altijd afgewerkt met spectaculaire hoeden van Philip Treacy. Ze herkende al vroeg het talent van de hoedenontwerper en groeide uit tot een van zijn belangrijkste ambassadrices, waardoor ze sterk bijdroeg aan zijn bekendheid.
Tussen spanning en bewondering
In 1992 ontdekte Isabella Blow de jonge Lee Alexander McQueen tijdens de afstudeershow van Central Saint Martins in Londen. Ze was zo onder de indruk van zijn collectie dat ze alle stukken kocht voor ongeveer 5.000 pond. Daarna stelde ze hem voor om bij haar thuis in Belgravia te komen wonen. Vanaf dat moment werd ze zowel zijn mentor als zijn muze.
Ze begeleidde hem in zijn beginjaren, gaf hem advies, introduceerde hem bij sleutelfiguren in de modewereld en droeg regelmatig zijn ontwerpen. Zo hielp ze mee aan de reputatie die later wereldwijd zou worden. Maar naarmate McQueens carrière internationaler werd, verdween haar rol steeds meer naar de achtergrond. Blow voelde zich onvoldoende erkend. De symbolische breuk kwam er in 1996, toen McQueen werd aangesteld als creatief directeur van Givenchy, maar haar geen functie binnen het modehuis aanbood, terwijl een deel van zijn entourage wel met hem meeging.
Verzwakt door een depressie, en later gediagnosticeerd met een bipolaire stoornis, kampte Isabella Blow in de laatste jaren van haar leven met ernstige psychologische problemen. Ze probeerde meermaals een einde aan haar leven te maken en overleed in 2007 op 48-jarige leeftijd, nadat ze onkruidverdelger had ingenomen.
Als eerbetoon droeg Alexander McQueen zijn lente-zomercollectie 2008, getiteld ‘La Dame Bleue’, aan haar op. Drie jaar later, in 2010, maakte ook de ontwerper zelf een einde aan zijn leven. Hij werd 40 jaar.
Via ELLE France
