Tijdens de zeven jaar in deze job heb ik ontelbare parfums geunboxed, getest en (in het beste geval) graag gedragen. Een signature scent heb ik niet, want elke maand belandt er een verse lading lanceringen op mijn bureau. Af en toe blijft er één hangen die matcht met mijn huid en stemming. Complimenten krijg ik daar niet erg vaak op, want mijn voorkeur gaat richting niche. Tot deze nieuwe ontdekking.
Sinds het begin van mijn carrière als semi-professionele parfumtester heb ik namelijk nog nooit zoveel reacties gekregen als op Guerlain’s Vanille Planifolia Extrait 21. Van mijn kinesist en nagelstylist tot mensen aan tafel die halverwege het gesprek vragen wat ik op heb. Na weken testen kan ik er prat op gaan dat er complimenten zullen vallen – en dat is bijna even verslavend als de geur zelf.
De succesformule
Het woord extrait roept beelden op van intense parfumwolken die in het slechtste geval verstikkend werken. Hier ligt dat anders.
Vanille Planifolia Extrait 21 zit op een concentratie van 30%, maar voelt nergens zo aan. De vanille uit Madagaskar wordt 21 dagen koud gemacereerd tot een tinctuur, wat de geur meer diepte geeft zonder te verzwaren.
Guerlain
De opening is discreet: een warme, licht likeurachtige vanille die ronder wordt met het verstrijken van de tijd. Een amandelachtige nuance verzacht het geheel, terwijl hout- en ambertonen (typisch voor Guerlain) de zoetheid temperen. Het resultaat blijft ver weg van een klassieke gourmand.
Ook al gaat het hier om een hoge concentratie, toch blijft de geur dicht op de huid en ontvouwt die zich traag genoeg. De sillage is gecontroleerd: je ruikt hem vooral wanneer je dichterbij komt en riskeert geen ‘overdosis’ als je iets te enthousiast hebt gesprayd. Precies daar zit het verschil met de meeste vanilleparfums, die sneller de ruimte vullen dan de persoon zelf.
Hoewel ik nog steeds niet geloof in één vaste geur, maakt deze toevoeging aan mijn collectie het moeilijk om te willen wisselen.
