Talk of the week: Lizette Pinto over een positief zelfbeeld en kabouteroren

Geüpdatet op 15 November 2018 door Isabelle Vander Heyde Foto’s: Laura Stynen
Talk of the week: Lizette Pinto over een positief zelfbeeld en kabouteroren

Lizette Pinto is amper 21, maar heeft toch al een goed gevulde agenda. De studente Plastische Kunsten onderbrak haar studie dit jaar om het voltijds als model te proberen ontwerpt graphics voor labels als Weekday en klinkt als image positive influencer steeds luider op Instagram.

Vloeiende lijnen, abstracte vormen en veel zwart/wit: Lizette toont ons enkele tekeningen op een zonnige namiddag in haar thuisstad Brussel. “Ik hou van landschappen, het idee dat ik uit een raam naar buiten piep en stiekem de wereld kan portretteren.” Ze is momenteel dan wel student-af, dat wil niet zeggen dat ze haar artistieke dromen opbergt, integendeel: “ik blijf zoveel mogelijk tekenen en schilderen, kwestie van de draad weer snel op te kunnen pikken wanneer ik klaar ben met modellenwerk.” Dat laatste zou wel eens lang kunnen duren, aangezien haar eerste pasjes in het wereldje bijzonder vlot verliepen. Onze landgenote liep dit seizoen de show van MiuMiu in Parijs, was het gezicht van de Justin Timberlake x Levi’s campagne, schitterde in "Mosaert Fabrique", het nieuwste modeproject van Stromae, en boekt ook steeds meer succes als influencer.

Je maakte dit seizoen voor het eerst kennis met de modeweken, hoe verliep dat?

“Super! Er was me eigenlijk maar weinig succes voorspeld omdat ik zogezegd te klein ben en dus niet aan de ideale maten van een model voldoe, maar ik heb toch veel opdrachten geboekt, met MiuMiu als hoogtepunt. Dat was surreëel en ik was ongelooflijk nerveus backstage: ik was omringd door wereldberoemde modellen en was compleet starstruck, kon alleen maar denken aan alles wat op de catwalk fout kon gaan. We moesten een 8-vormig parcours afleggen en hadden dat maar één keer geoefend. Het laatste dat door mijn hoofd schoot toen ik opging was “verpest dit niet, maak géén fouten” en dat was dat: plots stond ik alleen in die schijnwerpers en schakelde ik over op automatische piloot. Het is eigenlijk perfect verlopen.”

Wat vind jij als artieste interessant aan de modewereld?

“Die is gemakkelijk: de oneindige mogelijkheden aan zelfexpressie! Je kan je met zoveel verschillende stijlen en combinaties kenbaar maken, steeds opnieuw je verhaal bevestigen of heruitvinden doorheen je kleren en dat boeit me. Als model vertel je natuurlijk het verhaal van een ander, van de designer of het label, maar tot nu toe heb ik nog nooit het gevoel gehad dat er echt geen enkel raakpunt was tussen wat zij willen vertellen en hoe ik me voel.”

 

Je werkte onlangs mee aan het Zeitgeist project van Weekday, een t-shirtcollectie met limited edition prints die elke week stilstaan bij iets dat leeft onder jongeren. Wat was jouw ontwerp?

“Ik heb dat met mijn grote zus Alice Pinto getekend en het is een ode aan onze Afrikaanse roots: onze vader is Portugees, onze moeder Congolees en we hebben duidelijk meer voeling met die laatste. Eerst wilde mijn zus mij portretteren terwijl ik een sigaret rookte, maar uiteindelijk kwamen we met het idee om gewoon dé Afrikaanse vrouw neer te zetten. Daarom heeft ze ook een hoed aan, haha: ik heb een geschoren kopje en Alice heeft lange weaves, maar we wilden geen cliché neerzetten. Ze heeft dus een hoed aan en je moet maar raden wat eronder zit: het kan evengoed om een een bos rode manen gaan, geen hokjes hier.”

Over hokjes gesproken: heb je de indruk dat je als donker model anders wordt behandeld?

“Eerlijk? Ik heb eigenlijk een vrij positieve ervaring met de modellenwereld. Ik heb niet het gevoel dat ik opdrachten misloop of steeds als hetzelfde typetje wordt gecast omwille van mijn huidskleur. Wel gebeurt het soms dat mensen niet weten wat ze met me moeten doen. Dan kom ik toe in hair & make-up en hebben ze iets van “ow, oké, dan ga jij maar gewoon zo in de show”, terwijl alle andere meisjes wel uitgebreide make-up en ingewikkelde kapsels krijgen. Dat is jammer, want je kan wel degelijk alle kanten uit met mijn look. Misschien hebben ze geen fond de teint die bij me past, of weten ze gewoon nog niet wat ze allemaal kunnen doen. Gelukkig gebeurt het niet altijd, het zijn eerder uitzonderingen.”

Wat mij eerder aan het hart ligt, is de kwestie van zelfvertrouwen. Ikzelf heb zoveel te horen gekregen dat ik niet goed genoeg was. Een casting kan hard zijn en je hebt een ijzersterk karakter nodig om al die kritiek te kinnen slikken. Zelfde verhaal voor social media of wat je op straat zoal naar je hoofd krijgt geslingerd. Ikzelf mag het zo vaak horen: ik zie er te mannelijk uit, ben niet mooi met mijn geschoren hoofd, heb te puntige kabouteroren en noem maar op. Weet je, het enige dat mìj stoort aan mijn oren, is dat ze 's winters zo snel koud krijgen, vooral nu ik zowat kaal ben, haha! Het absurde is dat ik me dat lang heel hard heb aangetrokken en er helemaal verlamd door raakte. Tot ik op een dag besloot niet meer te luisteren: haters zijn in de eerste plaats ongelukkige mensen die slecht in hun vel zitten, anders zouden ze niet zo hard tekeer gaan tegen iemand die ze niet kennen.”

Helpt die ingesteldheid je in je carrière?

“Zeker! Zoveel modellen klagen dat ze geen kansen krijgen, maar je moet die ook gewoon zelf creëeren. Je hebt karakter nodig, moet jezelf goed kunnen verkopen en dat merk ik ook op castings: tegenwoordig slaan ze een babbeltje met je om te zien of je sterk in je schoenen staat. Zelfvertrouwen en een sterke uitstraling zijn belangrijker dan die paar centimeter die je mist. Er is altijd wel iémand die wel met je wil werken: word je bij één modehuis afgewezen, dan is er misschien een ander dat wel naar jou op zoek gaat. Blijven zoeken dus, tot je de perfect match vindt. In mijn ervaring kan en mag alles, het is niet zo dat je met mijn “buitenbeentje” uiterlijk niet aan de bak kan, je moet  gewoon bij de juiste personen terechtkomen. Daarom ben ik mijn agentschap ook zo dankbaar dat ze me aan bijvoorbeeld Miu Miu hebben kunnen koppelen.”

Wie zijn je rolmodellen?

“Zonder twijfel Adwoa Aboah, die ook meeliep bij MiuMiu trouwens: zij heeft me via social media zoveel geleerd over zelfvertrouwen. En Rihanna natuurlijk, wat een icoon! Het is een droom om in haar Fenty show terecht te komen.  Ik hoop zelf ook een rolmodel te kunnen worden voor meisjes die worstelen met zichzelf. Dagelijks krijg ik zoveel DM’s met vragen over zelfbeeld, hoe ik het bijvoorbeeld aandurfde om mijn hoofd te scheren, hoe ik omga met kritiek, enzovoort. Het is zo stom om je daardoor te laten tegenhouden en ik wil ze ervan af helpen.”