Zei iemand dat de late jaren negentig terug zijn? Na een New York Fashion Week vol verwijzingen naar Carolyn Bessette Kennedy en strak minimalisme — gevolgd door een Gucci-show die duidelijk knipoogde naar het Tom Ford-tijdperk van het huis — bracht Paris Fashion Week een Tom Ford-collectie die ons rechtstreeks terug katapulteerde naar die periode. Met uitstapjes naar corpcore en jetset-glamour. En niet te vergeten: een van de iconen van dat decennium, Kate Moss, op de front row.
In plaats van over een klassieke catwalk te lopen, dwaalden de modellen door een minimalistische, volledig witte ruimte. Ze mengden zich en wandelden rond alsof ze figuranten waren in een stijlvolle videoclip.
Tom Ford
Hun looks combineerden hoogglanzende leren rokken en jurken met kantdetails en gelaagde knitwear. Ontwerper Haider Ackermann speelde met transparantie in al zijn vormen: van doorschijnende button-downs tot heldere jassen, rokken en trenchcoats met een gladde, American Psycho-achtige allure. Zelfs de transparante regenhoed maakte een zeldzame verschijning op de runway.
Tom Ford
Ackermann bracht ook een hommage aan de oprichter van het huis met extreem laag gesneden broeken, geaccentueerd door een smalle leren riem.
Androgynie vormde een ander belangrijk element van de collectie. Pinstripe power suits verschenen op modellen van alle genders — al waren deze pakken allesbehalve sober: ze glinsterden subtiel. Twee zwarte avondjurken met geschulpte lijnen gaven daarnaast een scherpere interpretatie van klassieke eveningwear.
Tom Ford
Ackermanns sterke gevoel voor kleur kwam eveneens duidelijk naar voren. Tintens van jade, scharlaken en aubergine brachten levendigheid in een garderobe die verder vooral uit zwart, wit en grijs bestond. De matte lipsticks in ongewone kleuren zorgden voor een grafisch accent — en bevestigden meteen nog eens dat de clean-girl make-up definitief terrein verliest.
Tom Ford
Een van de meest verfrissende aspecten van de show was de casting. De modellen vertegenwoordigden verschillende generaties, met een opvallende cameo van jarennegentig-icoon Kristen McMenamy. Even leek het alsof we opnieuw in 1997 waren beland.
