Je praat met dat stel vrienden dat al tien jaar samen is. Zij hebben alles: innig, verliefd, goed gevestigd. Maar tijdens een drankje valt de bekentenis: ze zijn niet ‘exclusief’. Nou ja, niet helemaal. Ze zijn niet polyamoreus (ze houden alleen van elkaar), ze zijn geen swingers in de klassieke zin, ze zijn gewoon… ‘monogamish’.
Deze samenvoeging van het woord ‘monogamy’ (monogamie) en het suffix -ish (wat ‘ongeveer’ of ‘bijna’ betekent), definieert een nieuwe grijze zone. Die van monogamie met een kleine kanttekening. Maar hoe werkt dat precies?
Een lichtere versie van de open relatie
Laten we de basis meteen vastleggen: monogamish zijn heeft niets te maken met ontrouw. Als je jezelf als monogaam beschouwt en je hebt een geheime affaire, dan is dat bedrog. Basta. Het concept monogamish, populair gemaakt door de bekende sekscolumnist Dan Savage, berust op absolute transparantie.
Heel concreet blijft het stel ‘voornamelijk’ monogaam. Emotionele en relationele exclusiviteit is de gouden regel, maar er worden manieren gevonden om gecontroleerde buitenechtelijke seksuele ervaringen toe te staan. Het is een beetje de ‘lichte’ versie van de open relatie: een kleine uitstap naast de regeling zonder volledig in de wereld van polyamorie te stappen.
Waarom strikte monogamie niet meer aanspreekt
Maar waarom je leven moeilijk maken? Simpelweg omdat ons traditionele model aan alle kanten aan het instorten is. Een YouGov-studie in de Verenigde Staten toonde aan dat op een schaal van 0 (totale monogamie) tot 6 (totale niet-monogamie), slechts 61% van de volwassenen zichzelf op niveau ‘0’ plaatst, een cijfer dat daalt tot 51% bij mensen onder de 30 jaar.
Ook bij onze Franse buren wankelt de mythe: volgens het IFOP is bijna een op de drie vrouwen en een op de twee mannen al ontrouw geweest. Gezien deze feiten lijkt monogamish een pragmatisch antwoord: in plaats van overspel te ondergaan, waarom niet meteen in het contract opnemen?
Hoe ziet dat eruit in de praktijk?
Hier wordt het interessant: er is geen standaardrecept. Elk monogamish paar schrijft zijn eigen verhaal. Dit kan verschillende vormen aannemen:
Swapping of zij-aan-zij: De partners ruilen of spelen met anderen, maar alleen samen, tijdens specifieke avonden of via apps.
De ‘gast’: Het stel nodigt een derde persoon uit voor een trio, zodat ze de interactie kunnen beheersen.
Contextuele openheid: Dat is de regel van ‘niet gezien, niet geschaad’, maar dan goedgekeurd. Bijvoorbeeld, de toestemming om alleen avonturen te hebben tijdens zakenreizen of wanneer een van de twee op reis is.
Het recente (en in de media besproken) voorbeeld van zangeres Lily Allen en haar ex-man illustreert goed deze complexiteit: haar liedjes suggereren een regeling waarbij avontuurtjes waren toegestaan zolang ze discreet, betaald en zonder emoties waren. Een koele contractuele benadering die bewijst dat monogamish niet per se synoniem is met gepassioneerde romantiek.
De valkuil van schijnbare veiligheid
Let op, alleen omdat er regels zijn, betekent dit niet dat het zonder risico is. Paradoxaal genoeg kan een monogamish stel kwetsbaarder zijn dan een volledig open stel. Hoe meer regels er zijn, hoe meer kansen er zijn om ze te overtreden.
Het grootste gevaar schuilt in onbalans. Vaak trekt de status diegenen aan die de schijn van monogamie willen behouden terwijl ze genieten van de voordelen van nonchalance. Als een van de partners de regeling alleen accepteert om de ander te plezieren of om ‘de relatie te redden’, zonder een echte wens om verder te kijken, valt de bom niet ver weg.
Handleiding om het niet te verpesten
Geïnteresseerd in het avontuur? Hier zijn de pijlers om een gezonde monogamish relatie te bouwen, volgens experts:
Communiceer (echt): Het is het meest ware cliché ter wereld. De kracht van niet-monogame stellen ligt in hun vermogen om hun verwachtingen meer dan gemiddeld te bespreken.
Definieer je voorwaarden: Veronderstel nooit dat de ander dezelfde definitie heeft als jij. Stel de ongemakkelijke vragen: willen we alles weten? Hebben we een veto als de tijdelijke partner ons niet bevalt?
Onderzoek de zaak: Voordat je overgaat tot actie, lees, luister naar podcasts, ontdek getuigenissen op online forums…
Probeer het op tijdelijke basis: Begin met tijdelijke ervaringen. Regelmatig evalueren om te controleren of iedereen zich nog veilig voelt en indien nodig het roer bijstellen.
