ELLE BUCKETLIST: diamant slijpen

Geüpdatet op 3 Oktober 2017 door Laure Vandendaele
ELLE BUCKETLIST: diamant slijpen
Wat als een ruwe diamant ofte een ruwe redactrice zonder ervaring
aan het diamantslijpen slaat? ELLE drong door tot het streng beveiligde hart van het Antwerpse diamantkwartier en ging de uitdaging aan. Spoiler alert:
de ELLE-cut is vast niet iets wat u in uw verlovingsring wilt...
 
Tekst: Laure Vandendaele
Foto's: Eva Vlonk
Het is een bijzondere plek, dat Antwerpse diamantkwartier. Het één vierkante kilometer grote epicentrum van de diamant bevindt zich op een steenworp van het Centraal Station en herbergt zeventig verschillende nationaliteiten, miljoenen euro’s aan diamanten en vier grote diamantbeurzen. Tel daar vijfhonderd jaar aan ervaring bij en het is duidelijk waarom de Koekenstad tot een van de beroemdste diamantsteden ter wereld hoort. Maar liefst 84% van alle gemijnde diamanten passeert tijdens hun reis van ruw naar geslepen eindresultaat minstens één keer langs Antwerpen. Ondanks alle verschillende nationaliteiten wordt hier één taal gesproken, en dat is ‘diamond’, wordt me tijdens mijn bezoek aan het Antwerp World Diamond Centre op het hart gedrukt. Mijn ‘diamond’ is nog met haar op, maar dat de steensector serious business is, heb ik alvast begrepen. Je komt geen gebouw binnen zonder identiteitscontrole en camera’s registreren het reilen en zeilen in de straten.

Vol goede moed en vrij van kwade bedoelingen stap ik het Antwerp World Diamond Centre binnen. Vandaag realiseer ik een stille droom: een diamant slijpen. Want vergis je niet, hoewel de kleine stenen zoals de minuscule briljantjes (die ook 57 facetten tellen!) uit chique polshorloges tegenwoordig in buitenlandse fabrieken geslepen worden, krijgen grotere stenen hun uiteindelijke vorm nog steeds in Antwerpen aangemeten. Dat gebeurt in old school ateliers waar ambacht en vakmanschap het winnen van technologische innovaties. De computer maakt het leven hier en daar eenvoudiger, maar uiteindelijk kan geen enkele machine de magie tussen slijper en steen verbreken. Dat vindt ook meester Wim, die de leerlingen van het specialisatiejaar Diamantbewerking en Kwaliteitsanalyse bijstaat tijdens hun opleiding.

elle_diamant_by_eva_vlonk_7

Het klasje telt slechts vier leerlingen, drie jongens en één meisje. Opvallend: als de jongens hun diploma Diamond Grading op zak hebben, ambiëren ze een job als slijper, terwijl Oum El-Maki - die als enige vrouw haar mannetje staat - liever in een labo aan de slag gaat. Netjes in een stofjas zitten mijn klasgenoten achter hun slijpschijf, waar ze als professionals in spe al échte diamanten in briljantvorm slijpen. Buurman Suren Shhverdyan is er duidelijk gerust in en schuurt vol vertrouwen met het kostbare steentje over de slijpschijf. Hij laat me zijn creatie onder een loep bestuderen en ik ben onder de indruk. Al heeft meester Wim zo zijn bedenkingen. “Ik zie wat schoonheidsfoutjes maar hij komt er wel.” Nu is het mijn beurt. Omdat de kans groot is dat ik een perfecte ruwe diamant naar de knoppen zou slijpen, mag ik oefenen met een steentje van mindere kwaliteit. Maar ondanks de vale kleur en zichtbare insluitsels heeft het steentje een waarde van ongeveer 50 euro.

elle_diamant_by_eva_vlonk_5
Met onvaste hand zet ik het steentje vast op de tang en daarna smeer ik de slijpschijf in met diamantpoeder: enkel diamant is immers hard genoeg om diamant te slijpen. “We gebruiken ook olie, dat kan gewoon olijfolie zijn. Elke slijper heeft zijn eigen geheim”, vertrouwt de meester me toe. Ik wil weten wat de eigenschappen van een goede slijper zijn. “Geduld, concentratie, inzicht en oog voor precisie”, zegt Wim. Ik slik. Zelf ben ik eerder opgefokt en best nonchalant. Misschien best even kalmeren voor ik de steen op de slijpschijf knal. Dat doe ik door te ‘loepen’: mijn op een tang geschroefd steentje bestuderen door een loep. Ook dat vraagt een vaardigheid die ik duidelijk nog niet in de vingers heb. Ik steek mijn onhandigheid zoals gewoonlijk op mijn linkshandigheid. Het steentje, een briljant in wording, heeft al vier geslepen zijfacetten, het is aan mij om de facetten groter te maken. Dat doe ik door de tang in de juiste hoek op de slijpschijf te laten rusten en druk op de steen uit te oefenen.
elle_diamant_by_eva_vlonk_32
Voorwaar, ik ben een échte diamant aan het slijpen! “Nu ben je bezig met het blok- of kruiswerk”, legt meester Wim uit. Terwijl de slijpschijf tot 3 500 toeren per minuut draait, komt Wim af en toe checken of alles vlot verloopt. Dan nemen we de loep erbij voor een stand van zaken. “Je hebt aanleg”, zegt Wim. Ik heb inmiddels begrepen dat hij een alleraardigste kerel is die me op mijn eerste schooldag graag een goed gevoel geeft, maar ik geloof hem graag. Ook buurman Suren geeft me tips over mijn techniek en na een half uurtje slijpen gaat het steeds beter. Zo goed zelfs dat de vonken ervan afschieten. Al ligt dat niet zozeer aan mijn slijpwerk als aan de slijtage van de schijf. De zenuwachtigheid ebt weg en maakt plaats voor een ontspannende vorm van concentratie. Ik vind het heerlijk om met één ding bezig te zijn, zonder afleiding van binnenkomende mails of telefoons. Maar ik blijf ongeduldig en mijn teleurstelling is dan ook groot als ik na twee uur slijpen niet veel verder geraakt ben dan het maken van vier grote en twee kleine facetten. “Het kan tot uren duren om een briljant op deze manier te slijpen”, aldus Wim. Dat zal voor een andere keer zijn, ik gooi mijn stofjas in de ring.
elle_diamant_by_eva_vlonk_41
Met de steen zelf, eentje met hier en daar een hoek af, spring ik voorzichtiger om. “Neem die maar mee naar huis, als aandenken aan vandaag”, zegt meester Wim terwijl hij me een partijbriefje met de steen erin in handen stopt. Of deze ELLE-cut een hit zal worden in de wereld van de schitterende stenen, betwijfel ik ten zeerste. Dat de diamantsector net als zijn stenen heel wat verschillende facetten heeft, kan ik na een dagje in het kloppende hart ervan wel bevestigen. Misschien schuif ik in september wel aan bij het klasje van meester Wim, kwestie van de gemiddelde slijpersleeftijd van 54 jaar omlaag te halen. En van die ELLE-cut alsnog een succes te maken.
Dit artikel verscheen in het aprilnummer van ELLE België