Dit is het verhaal van een meisje dat thuiskomt, een diepvriespizza in de oven schuift, haar wijnglas vult met Coca-Cola Zero en zich voor een nep-open haard voor de tv nestelt. In het onderschrift staat: “POV: Je bent single, zonder kinderen, je hebt geen vrienden en je woont alleen, dus zo ziet jouw vrijdagavond eruit.”

Op TikTok en Instagram halen deze video’s miljoenen views. Het zijn zogenaamde loneliness influencers, content creators die van het gebrek aan sociaal leven hun handelsmerk maken. Een mix van sociale moeheid en voyeurisme die evenzeer verdeelt als fascineert.

@dramafreediaries She’s lonely, she’s sad, she’s crying into her pizza… Er… nope. #livingalone #singlegirl #peacefullife #reallife #forthegirls ♬ Acoustic guitar heartwarming warmth(1454664) – Ogata Mamoru

Het einde van FOMO?

Gedurende tien jaar heeft het algoritme ons gevoed met in scène gezette vriendinnendates, gezellige brunches en pyjamafeestjes. Je moest een druk sociaal leven laten zien om te bestaan. Maar de loneliness influencers doen precies het tegenovergestelde.

Lana Isa, 24 jaar uit Toronto, is een spilfiguur in deze trend. In slechts enkele maanden zijn haar Insta- en TikTok-accounts (@lanasololife) gegroeid met honderden duizenden volgers. Haar motto? Het vastleggen van haar dagelijkse leven in al z’n alledaagsheid: boodschappen doen, lezen aan het meer, jezelf buitensluiten door een vergeten sleutel. En dat allemaal terwijl ze luid en duidelijk maakt dat ze geen vrienden heeft. Ze is niet de enige. Onder de hashtags #cozyathome, #introvertdiaries of #alonenotlonely documenteert een hele gemeenschap van jonge vrouwen dit kluizenaarsbestaan.

“Eenzaamheid wordt niet langer gezien als een probleem exclusief voor de oudere generatie, het wordt een ervaring die steeds zichtbaarder wordt bij jongvolwassenen,” analyseert de Franse socioloog Daniela Pomarico in Libération. Een normalisering van eenzaamheid dus.

Een toevluchtsoord voor uitgeputte vrouwen

Waarom is het zo verslavend? Vanwege het kalmerende effect. In de reacties vind je niet alleen zelfverklaarde kluizenaars, maar een menigte vrouwen die uitgeput zijn door de mentale last van menselijke relaties. Moeders aan het einde van hun latijn, getraumatiseerd door mislukte co-parenting pogingen, vrouwen die verhuisd zijn en. moeite hebben om nieuwe vrienden te maken… het publiek is snel gevonden. Die rustige eenvoud doet wonderen te midden van al het gebruikelijke circus online.

Zelfbehoud of “cocooning defaitisme”?

Natuurlijk wordt de trend niet unaniem bejubeld. In een pittig opiniestuk in The Guardian wijst journaliste Rachel Connolly op wat ze cosy defeatism noemt. Voor haar ligt het het probleem niet in het alleen doorbrengen van een vrijdagavond – dat overkomt iedereen weleens. Maar een tijdelijke situatie van isolatie omzetten in een vaste identiteit, is potentieel problematisch.

“Zonder vrienden zitten na een verhuis of een breuk is normaal. Maar de oplossing zou niet moeten zijn om jezelf thuis op te sluiten met warme chocolademelk voor je eigen camera,” steekt de journaliste van wal. Ze herinnert eraan dat het echte leven risico’s met zich meebrengt, zoals alleen naar een bar gaan of praten met vreemden.

Met betrekking tot volksgezondheid is de bevinding al even genuanceerd. Professor Melody Ding, een epidemioloog aan de Universiteit van Sydney, interviewt de BBC en benadrukt dat het belangrijk is om een gedwongen eenzaamheid te onderscheiden van een vrijwillige. Hoewel tijd voor jezelf nemen kan helpen om je batterijen op te laden, blijft de mens een sociaal wezen: langdurige chronische isolatie heeft verwoestende effecten op je geestelijke en fysieke gezondheid.

De illusie van het virtuele

De ironie van dit fenomeen ligt uiteindelijk in de vorm ervan: de verdiensten van een solo bestaan promoten, maar het vanuit alle hoeken filmen en posten voor miljoenen kijkers. Voor Lana Isa vervangt de camera vriendinnen: ze vertelt haar dagen aan de lens, en de kijkers reageren met aanbevelingen en emotionele steun. Een virtuele vriendschap, op gepaste afstand, zonder de verplichtingen en beperkingen van het echte leven.

Toch geven de meeste van deze “solo-fluencers” zelf toe dat deze situatie niet oneindig moet duren. Lana Isa erkent dat ze graag wil weten hoe het voelt om ooit een drankje te doen en te lachen met vriendinnen. SJ Hoadley (@dramafreediaries), een andere Britse creator die begon te posten nadat ze uit een destructieve relatie kwam, legt uit dat de zichtbaarheid haar de moed geeft om opnieuw vertrouwen te leren.

@ellamayvandergaag I do actually have a few I promise #digitaldiary #navigatingyour20s #friendships #friendgroup #relationships ♬ I hate sundays – Murr