Liefste dagboek: New York Fashion Week continues

Geüpdatet op 3 Oktober 2017 door Claire
Liefste dagboek: New York Fashion Week continues
Ze zijn klaar voor Yumi bij Oscar de la Renta
Ze zijn klaar voor Yumi bij Oscar de la Renta

Vijf dagen lang naar New York Fashion week: soms heb ik niets minder dan een droomjob. Al zie ik als beautyredactrice niet echt veel fashion, wel heel wat make-upkwasten en backstagedeuren. En probeer ik als overtuigde luiaard ook een fikse portie vrije tijd in mijn modeweek-agenda te proppen. Je bent tenslotte niet elke dag in the big apple. Benieuwd naar hoe zo'n weekje eruit ziet? Liefste dagboek...

Dag 3 en 4: Dutch Dinner, Belgische Beauties en Braziliaanse Beats

Dag 3

Ik ben opnieuw heel vroeg wakker - damn you, bioritme! - en ik voel me niet echt kiplekker. Misschien begint mijn heerlijk dieet van cuisine Americaine zijn tol te eisen, maar die falafel sandwich uit een kraam, veggie burger van om de hoek, egg&cheese on a roll en noodles in alle vormen en maten zijn zo lekker, mijnheer! Ik bestel een gigantische fruitsla als ontbijt (en ook een croissant, wat het ongetwijfeld een nuloperatie maakt) en blijf de hele voormiddag op mijn kamer om mails te beantwoorden en te schrijven, want ook in New York roept de plicht.

's Middags duik ik weer de metro in richting Chelsea. Het überhippe label Eckhaus Latta showt haar nieuwe collectie op de negende verdieping van het Ralph Rucci gebouw in West 18th Street. De wachtrij voor de deur is lang en bestaat uit een verzameling van mensen die zelfs te hip zijn om hipster genoemd te worden. Je herkent ze aan een outfit die er zò gewoon uitziet dat ze cool wordt. Eigenlijk de 'awkward teenager'look die je later vooral wil vergeten, met broeken die net te groot en te lang zijn, en baggy shirts die alle vormen verdoezelen. Ik voel me zo gewoon met mijn knalrode rok, luipaardaspadrilles en felblauw shirt. Nooit gedacht dat ik wou dat mijn kleren me minder goed pasten.

2015-09-14 13.22.50-2

Omdat we per acht de lift naar de showruimte nemen, duurt het drie kwartier voor iedereen er is en de show kan beginnen. Frontstage zit Jefferson Hack, de baby daddy van Kate Moss, oprichter van Dazed en AnOther Magazine, en hippe vogel par excellence. Het Amerikaanse duo Mike Eckhaus en Zoe Latta stuurde heel wat New Yorkse kunstenaars de catwalk op, waaronder Bjarne Melgaard, Juliana Huxtable, Alexandra Marzella en hiphop producer Dev Hynes. Het duo begint altijd eerst met de selectie van materialen, en de collectie was gebaseerd op het idee van een comic book, en één model wandelde zelfs in een papier-maché topje de catwalk op. Het geheel hield het midden tussen trash, eenvoud en etherisch, met onder andere groenige tafzijde en zalmkleurig fluweel. Maar nog voor de laatste noten van de live soundtrack van James K klonken, zat ik alweer in de eerste lift naar beneden. "I can't believe I made the first elevator!" zucht het meisje naast me opgelucht. Ik ben vooral blij dat ik op tijd zal zijn voor mijn backstage afspraak bij Thom Browne.

Bjarne Melgaard
Bjarne Melgaard

1/

De rechtopstaande vlechten van de modellen werden in vorm gekneed door de innemende Jimmy Paul voor Bumble and Bumble. "De collectie van Thom is gebaseerd op schooluniformen, vandaar dat de meisjes klassieke vlechtjes hebben. Alleen wilde ik dat het lijkt alsof ze ondersteboven hangen, vandaar dat de vlechten kaarsrecht naar boven wijzen." Niets dat een fikse portie ijzerdraad niet kan oplossen.

IMG_1173

De Make-up is in handen van Sil Bruinsma, die voor een moderne versie van de Geisha heeft gekozen. Hele lichte huid - "maar niet wit!" en een zwarte streep op de lippen en de wenkbrauwen. Stephen Jones komt binnengewandeld met de hoeden, en ieder meisje komt een voor een haar hoedje passen, met de vlechten die als konijnenoortjes doorheen de weggeknipte bovenkant steken.

Stephen Jones past het hoedje
Stephen Jones past het hoedje

's Avonds staat een langverwacht bezoekje aan Café Gitane op de planning samen met Nederlandse collega's, waaronder Ilonka (jaa, dé Ilonka Leenheer, wereldberoemd columnisten in de Benelux en ver daarbuiten). Jaren geleden kwamen we elkaar voor het eerst tegen in New York, tijdens een feest voor een nieuwe YSL-geur, en hoewel Amsterdam en Antwerpen echt niet ver uit elkaar liggen, lijkt New York altijd de plek te zijn die ons samenbrengt. Ach, er zijn véél ergere plekken om telkens een reünie te organiseren.

2/

Dag 4

Rise and shine! Geen lady ochtend vandaag, want om negen uur wordt ik verwacht in de eerste Makeup Studio van M.A.C., waar de focus ligt op touch-ups en make-uplooks. Romero Jennings, allround sweetheart en Director of Makeup Artistry, wacht me op met een kopje koffie. Na twee maanden blijkt de winkel/make-upstudio een groot succes, met klanten van heel jong tot oud. "Onlangs kwam een bende schoolmeisjes van om de hoek hier tijdens hun lunchpauze valse wimpers laten aanbrengen. We houden de prijzen ook bewust betaalbaar, zodat iedereen hier kan binnenstappen." Een volledige make-uplook mét smoky eyes later sta ik weer op straat. Ik moet weer naar het hotel om verder te werken, maar ik besef dat ik nog geen ènkele winkel ben binnengestapt. Nog niks geshopt, en dat in het winkelwalhalla. Waar is de dichtstbijzijnde American Apparel?

Yours truly en Romero Jennings
Yours truly en Romero Jenings

Met één jurk, twee truitjes, drie shirts voor het lief en een hoodie voor de hond (Wat? die krijgt het koud in de winter) kom ik weer op de hotelkamer aan. Snel een hapje eten, en weer het verkeer in naar mijn volgende backstage afspraak. Hoewel ik geen uitnodiging heb voor Oscar de la Renta, moet ik er toch binnengeraken, om nog een praatje te kunnen maken met Inès Borgonjon, de Belgische senior make-up artist voor M.A.C.. Terwijl ik aan de ingang van de backstageruimte een plan sta te bedenken om binnen te geraken, merk ik dat een (niet-onknappe) jongeman met een fiets naar me kijkt. Of ik nog een minuutje hier blijf staan, vraagt hij, want hij moet zijn Oscar de la Renta-entrance badge aan een bevriende fotograaf geven, maar die is te laat en hij moet naar zijn volgende show. Dat ik naar binnen wil, zeg ik, en dat ik hopelijk hier niet meer lang zal staan. "Here, knock yourself out!" en hij geeft me de badge, in ruil voor mijn nummer zodat zijn vriend ("He's Italian and rides a scooter") me kan opbellen als hij er is. Kijk, zo eenvoudig en goed getimed kan het leven zijn. I'm in!

3/

Inès is voor deze show 'test artist': zij was aanwezig op de testsessie met hoofdmake-up artist Diane Kendal, die niet voor M.A.C. werkt, en kent de make-uplook beter dan de rest van het make-upteam, dat bij haar terecht kan voor ondersteuning. Inès moest er ook voor zorgen dat alle producten die Kendal wil gebruiken aanwezig zijn, en hoewel dat eerst voor wat stress zorgde, lijkt alles vlot te verlopen in de backstageruimte. "Diane heeft veel nieuwe producten gebruikt, en daarvan zijn er niet zo veel. Dus ik heb er zo veel mogelijk verzameld, en dan naar het team gemaild dat er moet samengewerkt worden door de producten te delen. En dat lijkt goed te gaan." De meisjes hebben van Kendal een rode lip of een nude lip gekregen, met voor de rest een heel eenvoudige make-upbasis. "Elegantie, toch toch modern is. Door de rode lippen mat te houden, wordt de klassieke look met rode lipstick eigentijds."

IMG_1205

De Belgische modellen Ine Neefs en Yumi Lambert komen net op tijd voor de walk through binnengewandeld, en ik blijf nog wat napraten met Ines. Het team wacht op een paar meisjes die rechtstreeks vanop de Coach show komen, en staat klaar om bij hen tegelijk haar en make-up te verzorgen. Maar tot zij binnenstappen, is het even rusten. Nog één dag voor Inès, en dan een paar dagen welverdiende rust. "Het is al zo fijn en interessant geweest! Maar nu begin ik toch een beetje moe te worden (lacht)."

4/

Om mijn laatste avond in New York niet onopgemerkt te laten voorbijgaan, heb ik een kaartje gekocht voor een optreden van de braziliaanse band Os Mutantes, in Le Poisson Rouge in Bleecker Street. Op de terugweg smul ik van een pizzaslice: dat stond nog op mijn to do lijst. Morgen heb ik nog een afspraak bij Aveda voor een haarkleuring en een Botanical Hair treatment, en dan zit mijn weekje Big Apple er weer op. Maar eerst nog een laatste nacht in mijn heerlijk bed in Hotel Hugo. De Wifi-connectie in mijn kamer mag dan wel slecht zijn - ik typ dit tekstje terwijl ik op de grond voor mijn deur zit, daar heb ik connectie - voor de rest waande ik me als een Soho-princess hier.