Nica’s Paris Fashion Week dagboek: dag 7

Gepubliceerd op 4 Maart 2014 door Isabelle Vander Heyde
Nica’s Paris Fashion Week dagboek: dag 7

BeFunky_null_2.jpgVers aangekomen in Parijs, koffer gedeponeerd in het hotel en naar de expo van Dries van Noten in Les Arts Decoratifs. Buiten een staalblauwe hemel, binnenin het museum is het donker, om het woord somber niet te gebruiken. De rijke loopbaan van Belgiës meest gevierde ontwerper passeert thematisch - van Orientalisme over het uniform, grafische elementen, goud, Francis Bacon, punk etc.. tot The Piano de revue. Schermafbeelding 2014-03-04 om 11.06.30 Schermafbeelding 2014-03-04 om 11.06.51

Silhouetten op donkere paspoppen uit de collecties van Van Noten worden gecombineerd met historische stukken (denk aan de 'vlinderjurk' van Schiaparelli, avondjurken van Mugler, Chanel, Dior, Yves Saint-Laurent) en kunstwerken (Richter, Damien Hirst, Wim Delvoye, Thierry Decordier, Bacon en een prachtig werk van Michael Borremans). De verschillende thema's worden in kijkkasten gepresenteerd, op een - ietsje te - statische manier. Maar je kan niet anders dan bewondering hebben voor de rijke kleurenpracht, de mooie snit en de ongebreidelde, maar toch beheerste, creativiteit. Al bij de eerste stukken van zijn afstudeercollectie was het duidelijk dat voor de jonge Dries Van Noten een grote toekomst was weggelegd. En we hopen dat hij nog lang blijft ontwerpen.

dries.jpg

De zomercollectie van het Japanse Sacai werd met superlatieven overladen - lees er het interview maar op na in het maartnummer van ELLE (nu in de winkel!) - en de vraag luidde dan ook: wordt de wintercollectie even sterk? Het antwoord luidt 'ja!'.

1
Het Japanse label verwacht een koude winter: over dikke, wollen mantels komt nog een extra jas van breiwerk, leder of omgekeerd schaap. Sacai is sterk in het combineren, of beter: assembleren van verschillende stoffen en texturen. Zeg maar het betere patchwork. Wol, leder, gewatteerde stof, vilt etc. vormen samen een goed gesneden geheel. Na de eerste passages worden de kleren lichter: letterlijk. Ze worden nog verder 'opengewerkt' met lichte, bijna transparante stoffen. Het contrast van zware wol en vederlichte materialen leidt verrassend genoeg tot een mooi geheel. Ook de laarzen - met rode zolen! - zijn vooraan dicht en achteraan open. Dan toch een zachte winter?

3 2

Na het defilé van Sacai in de schaduw van de Eiffeltoren, springen we in de metro naar het Centre Pompidou om - althans dat hopen we - snel de retrospectieve van fotograaf Henri Cartier-Bresson mee te pikken. We blijken niet alleen. De wachtrij bedraagt maar liefst anderhalf uur, maar ons geduld wordt beloond. De uitvinder van de fotojournalistiek heeft een oeuvre bijeengekiekt dat - ondanks het feit dat de meeste beelden zeventig of zelfs tachtig jaar oud zijn - nog altijd niet aan relevantie heeft ingeboet. Zijn oog voor detail en compositie is onovertroffen.

bresson
Snel een koffie en een portie gewokte groenten  (een niet echt geslaagde mix van bij de meeneemchinees) en dan in snelwandeltempo naar de Ecole des Beaux Arts aan de overkant van de Seine door de Tuileries en via de Pont Neuf. Gelukkig cross ik rond op m’n nieuwe sneakers van New Balance en Comptoir des Cottoniers, anders was ik geheid te laat voor het defilé van Veronique Branquinho.

 

En dat ware zonde geweest, want de show was prachtig. Mauro Pawlovski - bekend van Deus maar vooral van zichzelf - begeleidde het defilé life. Solo met gitaar. Onder te zoete, uitgerokken noten van Bowies 'wild is the wind' kwamen de eerste modellen in blauw-groene schotse ruiten de catwalk opgeschreden. Klassiekers als de touwtjesjas en de perfecto kregen een resoluut hedendaagse make-over. De bomberjas, zeer present in de zomercollectie, komt nu in gewatteerd goud. Mijn collega Bea Ercolini flashte helemaal op de lange, donkerblauwe mantel met krijtstreep... Ook het strakgesneden broekpak met een perfecte pantalon waar Branquinho een patent op heeft was present in rood, grijs en camel.

1

Opvallend en pittig detail: de met felle kleuren afgebiesde buitennaden. Heel mooi ook waren de lange, plissé rokken in glanzend lamé. En de truien in jacquard en de mantel in lichttblauwe pied de poule...De combinatie van stoere stoffen (vilt, tweed...) en glanzende materialen zat helemaal juist en appeleert aan wat wij vrouwen willen, of willen zijn: down to earth maar toch ook een tikkeltje glamoureus. Vrouwelijk op z'n Veroniques. Of: Met beide voeten (gestoken in lieslaarzen!) op de grond maar licht in onze gedachten. En in ons hart: Mauro zette inmiddels Frankie goes to Hollywoods 'the power of love' in en we droomden weg bij een witte cardigan, gedragen boven een witte, glanzende wollen jurk. Voorwaar een defilé dat ons niet enkel filosofisch stemde, maar vooral ook verblufte. Het daverende applaus na afloop bewees dat ik niet alleen was in mijn enthousiasme.2 3 4 5