Isabelles London Fashion Week dagboek: dag 1

Geüpdatet op 20 Februari 2014 door Isabelle Vander Heyde
Isabelles London Fashion Week dagboek: dag 1

Schermafbeelding 2014-02-14 om 19.19.59Het SNEEUWT in Londen!!! Mijn eerste indruk is er eentje van pure paniek: hier ben ik niet op gekleed! Een tweede, meer rationele blik door de ruiten van de Eurostar leert me dat het nièt sneeuwt, wel dat ik zicht heb op een zoutfabriek –of iets anders die, hopelijk in alle illegaliteit, bergen wit poeder produceert. 

Soit, ik ben hier niet voor het weerbericht, wel voor de modeweek en maak me klaar om bergen mode, streetstyle en sterren te trotseren. Dat begint bij het statige Somerset House, waar ik me aanmeld en ondertussen de eerste modefreaks van de week op mijn bord krijg.

Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.48.25

Klaarblijkelijk staan sneeuwwitte schoenen met oversized zolen hier hoog aangeschreven. Overal trippelen modegezinden op de maagdelijke gevaartes rond, voor gebroken enkels en vieze regenplassen wordt hier duidelijk niet gevreesd. Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.49.10

De eerste show van de dag: Bora Aksu.Ik begin meteen aan mijn hoofdactiviteit van de week: modellen tussen twee hoofden door fotograferen, altijd weer een uitdaging, maar ik ben er trots op ondanks kalende bollen en nerveuze koppen enkele acceptabele foto's te kunnen maken.

Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.52.10

Aksu ging voor de gelegenheid inspiratie halen bij zijn moeder, of eerder: haar tijd op internaat. Leuk, ik ben vooral fan van de gevlochten kapsels met lintjes, al sta ik waarschijnlijk alleen in die mening…

Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.51.48 Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.51.56

Volgende stop Amanda Wakeley, al bereik ik die niet zonder schoenscheuren: mijn trouwe sneakers draaien blijkbaar al een seizoen té lang mee en veranderen al snel in doorweekte vodjes. Paniek. Gelukkig is er in zo’n geval één adresje waar je altijd terecht kan: Primark. Ik koop in mijn haast een paar schoenen waarvan ik nog altijd niet weet of ik ze spuuglelijk of nog net op de rand van het aanvaardbare vind, maar goed: ik heb ze tot Primus (links) en Mark  (rechts) gedoopt, ze houden mijn voeten warm en zullen me assisteren tijdens de rest van de week. Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.57.39

Hop dus naar Amanda Wakeley, die ons schandalig lang in de regen laat wachten. Ik heb net besloten dat ik dit label maar niets vind, of ze laat mij en mijn lotgenoten binnen in een design oase van rust. De deco is hier schitterend zen en ik besluit mijn badkamer ooit zo in te richten. Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.56.32 Een glas champagne (dat ik niet aanraak, ik besef dat ik nog niet heb gegeten) en één praline later is de de bui gaan liggen: dit label is nièt stom. unnamed

In navolging van zoveel anderen ging de Britse designer de mosterd halen in Japan, maar dat neemt de schoonheid van haar collectie niet weg: strakke samurai meisjes met weelderige paardenstaarten en statement wenkbrauwen . I like. Niets op aan te merken, danku voor de praline. Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.59.07 Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.59.18 Schermafbeelding 2014-02-14 om 18.59.29

Ondertussen begint het al te schemeren, de Witte Schoenen hebben massaal de straten ontruimd en ik besluit het streetstylen te laten voor wat het is. Volgende halte: de Ugg Comfort Lounge in het penthouse van het zeer chique ME Hotel. Hier krijgen vermoeide journalisten een glas of tien champagne toegestopt en kunnen ze tot rust komen met zicht op de hele stad. Heerlijk. Vooral als je dan nog eens je voeten in tal van donzige UGG-laarsjes mag steken, kwestie van de nieuwe collectie uit te testen. Nog heerlijker –no offense, Primus en Mark.UGG

Ik besluit er wijselijk vandoor te gaan voor mijn blik even wazig als mijn foto's wordt. Tijd om onder de wol te kruipen, morgen is er een nieuwe dag, vallen er nieuwe shows te bewonderen en een nieuw paar schoenen te vernielen (misschien kan ik dan eens halthouden bij Manolo Blahnik). Stay tuned!